نگاهی به آمار در خبرها؛ در جاده ها چه می گذرد؟

سمیرا صحتی

پزشکی قانونی به عنوان تنها متولی قانونی در ثبت علت صدمات و مرگ و میر در کشور  آماری را درباره وضعیت جاده ها در شش ماهه اول امسال ارائه کرده که جای سوال و افسوس فراوان دارد. به گفته رییس سازمان پزشکی قانونی کشور در شش ماه اول سال 1390 یازده هزار و دویست و یک نفر کشته براثر تصادفات راهنمایی و رانندگی در جاده ها داشته ایم. این رقم در واقع نشان دهنده آمار روزانه 60 نفر کشته در تصادفات جاده ای است. طبق گفته همین مسئول تعداد مصدومین جاده ای روزانه 875 نفر بوده که منجر به ثبت مصدومیت 162817 نفر در شش ماه اول سال شده است.

طبق استنادات آماری رییس سازمان پزشکی قانونی در کشور مصدومین حوادث رانندگی امسال نیز 5.3 درصد کاهش یافته است. میزان مصدومین حوادث رانندگی شش ماه نخست سال گذشته، 171 هزار و 872 نفر بود.
آماری که پیش از این سازمان پزشکی قانونی از تعداد کشته شدگان سال 1389 اعلام کرده بود 23 هزار و 249 نفر بوده که گواهی فوت آنها در این سازمان به امضا رسیده است. می توان اینگونه امیدوار بود که تا پایان سال رقم نهایی کشته شدگان به نسبت سال گذشته کاهش داشته باشد.
این آمار نسبتا دقیق سازمان پزشکی قانونی را می توان در کنار دو دسته از آمارهایی گذاشت که توسط نهادهای مرتبط با تصادفات جاده ای منتشر شده است. پلیس به عنوان یکی از این سازمان‌ها کاهش 13 درصدی میزان مرگ و میر را در جاده ها در شش ماه اول امسال اعلام کرده است که با آمار رسمی ارائه شده توسط پزشکی قانونی در تعارض است.

از طرف دیگر به تازگی وزارت بهداشت در پورتال رسمی اطلاع رسانی خود از وجود آمار غیر رسمی 30 هزار نفر کشته در سال، در حوادث جاده ای پرده برداشته و برآورد ش از میزان صدمات جاده ای ده برابر این مقدار یعنی چیزی در حدود 300 هزار نفر بوده است. این در حالی است که میانگین اعلام شده توسط پلیس از میزان مرگ و میر جاده ای رقمی بین 23 تا 24 هزار نفر بوده است. به نظر می رسد رقم اعلام شده توسط وزارت بهداشت از نظر میزان مصدومین به رقم اعلام شده به پزشکی قانونی نزدیک است. البته عددی که پزشکی قانونی اعلام نموده است در یک سال معادل 319 هزار و 375 نفر را نشان می دهد که می توان به برخی از بیماران سرپایی اشاره کرد که به جهت تشکیل پرونده برای بیمه به پزشکی قانونی مراجعه می کنند ولی در بیمارستان ها در زمره مصدومین تصادفات به حساب نمی آیند.

پراکندگی و اختلاف آمار به همین جا بسنده نمی شود. دبیر جامعه علمی جراحان نیز پرده از وجود 26 مرگ و میر در ساعت بر اثر حوادث ترومایی برداشته و اذعان داشته است که حدود 40 درصد از این موارد ناشی از تصادفات جاده ای بوده است. این یعنی در بیمارستان ها و در اتاق های جراحی در هر ساعت حدود 10 نفر جان خود را از دست می دهند که البته این آمار روزانه رقمی بسیار بیشتر از 60 نفری است که پزشکی قانونی اعلام نموده است.

چیزی که از بین اعداد اعلام شده توسط دستگاه های مختلف کاملا مشهود است آشفتگی بیش از اندازه در اعلام آمار است. تفاوت های  بین 23 هزار نفر تا سی هزار نفر و حتی بیشتر در مسئله ای که به تجربه دیده شده که در مراحل مختلف به انحاء مختلف ثبت می شود. در شرایطی که آمار و اعداد وجود داشته این همه تفاوت در اعلام میزان مرگ و میرها و مصدومات جاده ای دیده می شود. از آن مهم تر اینکه مطابق این آمار 0.5 درصد از جمعیت کشور سالانه در تصادفات جاده ای مصدوم می شوند. این رقم را اگر به تاثیری که بر خانواده ها و مخارج و دیگر مسائل می گذارد اضافه کنیم بخش زیادی از جمعیت و هزینه جمعیت را در بر می گیرد. لذا شایسته است کمی دقیق تر به موضوع توجه شود شاید که به افزایش دقت نظر در حل ماجرا نیز بیانجامد .



پی‌نوشت: این مقاله به بهانه وبینار «اعدادی که خبرها را می‌سازند» نوشته شده است. 

نظرها

جهت ارسال نظر به وبسایت وارد شوید