وبلاگ

اشتباهی که «رسانه‌ی وابسته» مرتکب می‌شود

حتی بنیان‌های فکریِ هر یک از اعضای مجموعه‌ی توده هم نسبت به یک‌دیگر متضاد است و این باور که همه‌ی مجموعه‌ی یک‌سان شده را می‌توان با یک روش ثابت به سمت مورد نظر رسانه‌ی وابسته، حرکت داد، نادرست است و منتهی به نقض مقصود می‌شود.

وبینار اعدادی که خبرها را می‌سازند

یکی از کاربردهای رسانه‌های نوین گوشزد کردن خطاهای رسانه‌های بزرگ و سیاستمداران است. مجهز کردن شهروند- روزنامه‌نگاران به ابزارهای لازم برای نظارت دقیق‌تر بر رسانه و ساختار سیاسی به تقویت نهاد‌های دموکراتیک کمک می کند. برای رسیدن به هدف برای رسیدن به این هدف برنامه پژوهش رسانه ایران سری وبینارهایی را با موضوع «اعدادی که خبرها را می‌سازند» برگزار می‌کند. این وبینارها برای روزنامه‌نگارها، وبلاگ‌نویس‌ها و علاقمندان به درک و نقد خبر فرصت مناسبی است تا به ابزارهای نظری و علمی برای درک و تفسیر آمار و اعداد رسمی و گزارش شده در خبرها مجهز شوند.

جنگ نرم: چگونه فضای رسانه‌های ایرانی تخریب شد

قصه جنگ نرم قصه نفوذ سیاست در رسانه است. رسانه هیچ‌گاه خالی از سیاست و ایدئولوژی نبوده، هر چه که روزنامه‌نگاران سعی کرده‌اند با حرفه‌ای شدن و صنفی شدن از سیاست دوری کنند؛ سیاست‌مداران نتواسته‌اند دست از سر این ابزار موثر بردارند. جنگ نرم در واقع گفتمانی است که به دنبال توجیه در دست گرفتن سکان رسانه‌ها توسط سیاست‌بازان است. با این استدلال که رسانه‌های حریف غیرمستقیم در دست سیاست‌بازان است و حرفه‌ای‌گری و گردش آزاد اطلاعات تنها پوششی برای اهداف سیاسی و فرهنگی است. پس رسانه‌های ما نیز باید خوش خیالی را کنار بگذارند و وارد نبرد شوند. شاید تئوریسین‌های جنگ نرم رسانه‌ها را یک ابزار جنگی می‌دانند. چیزی مثل تسلیحات جنگی دیگر که برای نابود کردن است تا ساختن. گفتمان جنگ نرم نیز در حال ویران کردن سنگر خودی و غیر خودی است. مخاطبان ایرانی دیگر به هیچ رسانه‌ای اعتماد ندارند.

تاملی بر پژوهش های انجام شده پیرامون نقش رسانه‌های جدید در حوادث پس از انتخابات ایران

پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ و شروع بحران های سیاسی کشور و با آغاز موج تازه‌ی اعتراضات مردمی علیه نظام حاکم، موج جدیدی از مکتوبات، از کتاب و مقالات علمی گرفته تا یادداشت‌های ژورنالیستی سعی کرده‌اند تا تحلیل‌های مقطعی یا جامعی از زوایای دید مختلف ارائه دهند. یکی از زمینه‌هایی که در این دوره هیجان بسیاری در مجامع علمی یا سیاسی ایجاد کرد، رسانه نوین و همه‌ی خدماتش به جنبش مردمی ایران بود...

نگاهی متفاوت به جعل گواهی امنیتی گوگل

در مورد ماجرای جعل گواهی امنیتی گوگل صحبت‌های بسیاری شده است و با کمی جستجو در اینترنت می‌توان انواع تحلیل‌ها و بررسی‌ها در مورد این حمله‌ی سایبری را پیدا کرد؛ اما آنچه که شاید آنچنان مورد توجه قرار نگرفته است تاثیر روانی اینگونه حملات سایبری است که باعث بی‌اعتمادی بین کاربران و سرویس‌دهندگان می‌شود.

نقش بازتاب رسانه‌ای ممیزی منظومه «خسرو و شیرین»

هفته‌ی گذشته خبر سانسور بخش‌هایی از منظومه «خسرو و شیرین» نظامی گنجوی توسط وزارت ارشاد در رسانه‌ها منتشر شد. این خبر خیلی زود در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مجازی منتشر شد و بسیاری از خبرگزاری‌ها و وبسایت‌ها با استفاده از جملات طعنه‌آمیز در تیتر خبرهای خود، به این عمل انتقاد کردند. تیتر‌هایی چون « با تصمیم ارشاد دیگر خسرو و شیرین به خلوت نمی‌روند» یا «ایراد‌هایی که ارشاد پس از ۹ قرن به خسرو و شیرین گرفت» نشان از شگفت‌زدگی فضای رسانه‌ای نسبت به این خبر داشت.

اینترنت چمدانی، واقعیت یا توهم؟

«اینترنت چمدانی» یکی از اصطلاحاتی است که در یک ماه اخیر بسیار در مورد آن صحبت شده است و با واکنش‌های مختلف از سوی مقامات ایران مواجه شده است. به گونه‌ای که از یک سو حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات ایران این طرح را زاییده‌ی شخص باراک اوباما می‌داند و از وجود راهکارهای مقابله با آن سخن می‌گوید و از سوی دیگر رضا تقی‌پور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات آن را نمونه‌ای از سایبر تروریسم می‌خواند. اما آنچه سوال است قابلیت اجرایی این فناوری است که تردیدهایی در مورد آن وجود دارد.

فیلترینگ اینترنت، حداقل واکنش ایران در جنگ نرم

فیلترینگ یکی از بحث‌هایی است که ده‌ها مقاله در مورد آن و خوب یا بد بودن آن توسط افراد مختلف نوشته شده است و این بحث بعد از انتخابات جنجالی ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ و وارد شدن واژه‌ی «جنگ نرم» به ادبیات سیاسی مسئولین ایران، وارد فاز جدیدی شد به گونه‌ای که به یک ابزار تماما سیاسی برای حذف رقیبان از فضای اینترنت تبدیل شد و شاید به همین دلیل است که در دو سال گذشته بسیاری از وبلاگ‌های حامی دولت و حکومت ایران بارها به زیر تیغ فیلترینگ رفته‌اند.